Cześć, jestem
Polanka i Miedza

Moja historia

Jesteśmy Polanka i Miedza – dwie około 10-tygodniowe siostry.

Pewnego dnia razem z naszą mamą znalazłyśmy się na wsi. Byłyśmy całe w pchłach, pogryzione i bardzo zaniedbane. Minęło trochę czasu, zanim zrozumiałyśmy, że człowiek może być kimś dobrym. Dziś na jego widok coraz chętniej merdamy ogonkami.

Teraz jesteśmy gotowe znaleźć swoje własne miejsca na ziemi.

Ja, Polanka, jestem odważniejsza. To zazwyczaj ja przewodzę naszej dwójce. Mam jasne, króciutkie futerko i maleńki ogonek, który niemal bez przerwy jest w ruchu.

A ja, Miedza, na początku z pewną nieufnością przyglądam się nowym ludziom. Wystarczy jednak chwila, żebym zapomniała o ostrożności i z radością oddała się zabawie. Gdy dorosnę, będę miała dłuższe trójkolorowe futerko.

Obie będziemy niewielkimi suczkami – prawdopodobnie nie przekroczymy 10 kg. Nasza mama waży zaledwie 7 kg, więc i my będziemy do niej podobne.

Choć jesteśmy siostrami, każda z nas szuka swojego własnego domu. Może właśnie u Ciebie zacznie się nasza nowa, szczęśliwa historia?