Cześć, jestem
Maniek

Moja historia

Mam na imię Maniek, choć mówią na mnie też Maniuś albo Maniulek. Jeszcze niedawno błąkałem się po wsiach, szukając schronienia i bezpiecznego miejsca. Z jedzeniem radziłem sobie całkiem nieźle, co widać po mojej posturze, ale to nie było życie – raczej ciągła tułaczka i niepewność jutra.

Dziś jestem już bezpieczny. Od początku nie miałem w sobie ani krzty agresji wobec ludzi, a inne psy też nigdy nie robiły na mnie większego wrażenia. Jestem spokojny, lubię ciepłe posłanie i coraz bardziej otwieram się na bliskość człowieka. Polubiłem drapanie po pupce i towarzyszenie ludziom w codziennych sprawach. Wciąż uczę się pełnego zaufania, ale robię ogromne postępy.

Szukam domu, w którym będę mógł rozwinąć skrzydła — u ludzi cierpliwych, wyrozumiałych i gotowych dać mi czas. Jestem psem bezproblemowym: załatwiam się na zewnątrz, niczego nie niszczę. Czuję, że z czasem nauczę się po prostu cieszyć życiem. Nie odnajdę się w centrum miasta, ale spokojniejsza okolica będzie dla mnie idealna. Małe dzieci to nie moja bajka, za to mogę zamieszkać z kotami lub innymi małymi zwierzętami. Mam około 2 lat, ważę nieco ponad 10 kg i jestem wykastrowany.