Cześć, jestem
Leila

Moja historia

Jestem mamą naszych wyżełko-labradorowych szczeniaków i teraz sama wyruszyłam na trop własnego domu.

Pierwsze dni w domu tymczasowym były dla mnie trudne. Wszystko było nowe – wcześniej mieszkałam przy domu, a moim legowiskiem był po prostu stary materac.

Teraz uczę się życia u boku człowieka. Coraz lepiej radzę sobie na luźnej smyczy, choć czasem ktoś musi mnie jeszcze delikatnie skorygować – szczególnie wtedy, gdy złapię jakiś interesujący trop. Mam w sobie dużo z psa tropiącego.

Jestem silna, szybka i mam sporo energii. Bardzo lubię spacery, zwłaszcza te długie. Niektóre psy potrafię spokojnie minąć i zignorować, inne wciąż jeszcze zwracają moją uwagę. Dobrze służy mi codzienna rutyna – jem i wychodzę na spacery prawie zawsze o tej samej porze. Po powrocie grzecznie czekam, aż ktoś zdejmie mi szelki i wytrze łapki.

W domu zachowuję się bardzo ładnie. Utrzymuję czystość i chętnie trzymam się blisko mojej opiekunki – jestem prawdziwą przylepą. Ostatnio zaczęłam też odkrywać, jak fajna potrafi być zabawa.

Śpię sama w osobnym pomieszczeniu i jestem bardzo cicha. Nie budzę domu tymczasowego – spokojnie czekam, aż wszyscy wstaną. Jestem wesoła i bardzo lubię, gdy ktoś do mnie mówi. Najbardziej na świecie kocham głaski.

Mam około 3 lat, ważę 33 kg i jestem już wykastrowana.